Արցախում ընթացող պետականաշինության գործընթացը շատ կարևոր է

Օրերս Արցախում անցկացվեցին նախագահական ընտրություններ: Խորհրդարանի կողմից երկու տարի ժամկետով նախագահ ընտրելն առաջին հերթին անհրաժեշտ և կարևոր էր անցումային փուլում երկրում քաղաքական կայունություն ապահովելու և մեկնարկած քաղաքական գործընթացն ավարտին հասցնելու տեսակետից:

Այս տարվա փետրվարին Արցախը կիսանախագահական կառավարման համակարգից անցում կատարեց նախագահական համակարգի, ինչը ենթադրում է իշխանության առավել մեծ լծակների կենտրոնացում երկրի ղեկավարի ձեռքերում: Գործող խորհրդարանի լիազորությունների ժամկետի սպառվելուց հետո անցկացվելու են նոր համաժողովրդական ընտրություններ, որոնց ժամանակ ժողովուրդն ուղղակի ընտրություններով ընտրելու է նոր խորհրդարանի կազմը և նոր նախագահին: Եվ արդեն նորընտիր նախագահը նշանակելու է վարչապետին ու կառավարությանը:

«Ոչ պատերազմ, ոչ խաղաղություն» իրավիճակում գտնվող երկրի համար, որն ամեն պահ իր անմիջական սահմանին զգում է ռազմական գործողությունների վերսկսման վտանգն ու գիտակցում անվտանգության նկատառումներից բխող որոշումների արագ կայացման անհրաժեշտությունը՝ կառավարման լծակների կենտրոնացումը մեկ կետում առավել քան տրամաբանական է: Սակայն, ամենակարևորն այս գործընթացում այն է, որ Արցախը բոլոր այս կերպափոխումները, իշխանության ինստիտուտների բարեփոխումներն իրականացնում է ժողովրդավարական ճանապարհով: Դրա համար ընտրվում են լեգիտիմ և միջազգային չափորոշիչներին համապատասխանող մեխանիզմներ:

Ասվածի ապացույցը 2017թ. փետրվարի 20-ին անցկացված սահմանադրական հանրաքվեն էր, որի ժամանակ Արցախի բնակչության մեծամասնությունը կողմ արտահայտվեց կառավարման ձևի փոփոխությանը: Մյուս կարևոր քայլը լինելու է երկու տարի անց համաժողովրդական ընտրությունների անցկացումը՝ նոր նախագահի և խորհրդարանի ընտրության համար:

Այս գործընթացները նպաստում են Արցախում պետական ամուր ինստիտուտների կայացմանն ու ցույց են տալիս երկրում ընթացող պետականաշինության ակտիվ գործընթացի արդյունքները:

Արցախի ժողովուրդն իր կյանքը կազմակերպում է, ելնելով առկա մարտահրավերներից և իր առջև ծառացող խնդիրներից, և չի նահանջում ժողովրդավարական արժեքներից: Դա, թերևս ամենակարևոր հանգամանքն է: Կարևոր, մի կողմից, երկրի բնակչության կյանքի կազմակերպման, մյուս կողմից՝ կարգավորման գործընթացում առկա իրավիճակից նահանջ թույլ չտալու տեսակետից:

Աննա Կարապետյան